عهد محبت

فصل اول
زندگی خانواده گی در شرق

%d9%87%d8%af%db%8c%d9%87-%d9%85%d8%ad%d8%a8%d8%aaخانواده در جامعۀ ما به حیث یکی از واحد های مهم اجتماعی شمرده می شود. از اجتماع خانواده ها، قصبه ها، قبایل، اقوام و ممالک بوجود می آیند. عزت و مرتبۀ هر شخص در جامعه به اساس سوابق خانواده گی او تعین می گردد. زیرا در شرق طرز زندگی و سوابق یک شخص نه به اساس شخصیت انفرادی او، بلکه به اساس خانواده و قوم او محاسبه می گردد. به این دلیل است که خانوادۀ بزرگ در تربیه و پرورش اعضای خود احساس مسولیت کرده نقش مهم را بازی می کنند.
قبل از  اینکه به تفصیل به توضیح مطالب بپردازیم، به این موضوع توجه می کنیم  که بصورت عام آیا خانواده بر هر شخص که در این دنیا چشم می کشاید، در زندگی او چه نقش را بازی می کند؟ فرق نمی کند که  این شخص در شرق به دنیا می آید، یا در غرب، در خانوادۀ ثروتمند به دنیا می آید و یا در خانواده غریب.

اهمیت خانواده در ساختن ارزش های اخلاقی:
با زندگی کردن در دنیا، ما از  طفولیت روش های «خوب» و «بد »  را می آموزیم. مثلاً به ما آداب غذا خوردن تعلیم داده می شود. به ما گفته می شود که برزگان چه قسم احترام می شوند. خویشاوندان و اشخاص مهم دیگر در خانواده به ما معرفی می شوند که آنها را بشناسیم. به ما تعلیم داده می شود، اگر از ظروف شیشه ای با احتیاط استفاده نکنیم آنها می شکنند. به این خاطر ما را از دست زدن به ظروف خاص شیشه ای منع می کنند. به ما تعلیم داده می شود، که دروغ گفتن، دزدی کردن، دشنام دادن کار بد است. به این طریق به ما اخلاق و زندگی متمدن تعلیم داده می شود.
” روش پیچیده برای تربیه شدن یک شخص به حیث عضو فعال جامعه را اخلاق می گویند که خانواده در بر آورده ساختن این هدف نقش مهم را بازی می کند. در تمام دنیا مردم به این نظر موافق هستند که خانواده در تربیۀ اخلاقی یک شخص ابتدایی ترین ذریعه است. دلیل اعتماد یک طفل به خانواده، وابسته بودن طولانی مدت او بر اعضای خانواده است. اگرچه مکتب، همسالان و وسایل اطلاعات جمعی در تربیۀ اخلاقی اطفال نقش مهم را بازی می کنند، اما خانواده در ساختن روش ایمانی و ارزش های اخلاقی یک طفل مهمترین نقش را بازی می کنند.“
«خانواده در ساختن ارزش های اخلاقی و راه و روش روابط اجتماعی در هر دوران تاریخی اساسی ترین نقش را بازی کرده است. خانواده“ مهمترین وسیلۀ اخلاق و تعلیم اجتماعی است ”  با وجود این نقش مهم خانواده، با تاسف در شرق هم مثل غرب روز به روز از هم پاشیده شدن خانواده زیاد شده می رود.
تعداد زیاد خانواده ها به مشکلات زیاد مواجه هستند. بعضی خانواده ها پاشیده شده اند و دیگران بغیر از موجودیت اساسات مستحکم خانواده گی صرف بنام خانواده، روز گذرانی می کنند. در غرب موجودیت آزادی بیان و وسایل قوی اطلاعات جمعی باعث شده است که مشکلات و جنجال های از هم پاشیده شدن خانواده ها به شکل وسیع و به آسانی بیان شود. اما نباید انکار کرد که در شرق هم بسیار خانواده ها به عین مشکلات که در غرب است روبرو هستند و با تاسف باید اعتراف کنیم که بعضی خانواده های مسیحی هم به عین بحران ها روبرو هستند. حتی در کشور ما هم وضع خانواده روز به روز خراب شده می رود.
شاید بعضی خانواده ها، به خاطر عزت خانواده گی، موضوعات مذهبی و یا فشار  های اجتماعی یک جا و متحد به نظر آیند، اما در حقیقت نیستند. طوریکه گفته شده است:“ زنجیر های روابط خانواده گی و اجتماعی در شرق نسبت به غرب زیاد تر مستحکم است.“  باید در این هیچ شک نداشته باشیم، که یکجا زندگی کردن، هرگز نمی تواند تضمین کنندۀ زندگی حقیقی خانواده گی باشد.

تصویر زندگی خانواده گی در شرق:
مثل اکثر کشور ها، در کشور ما نیز خانواده صرف محدود بر فرزندان شان نیست، بلکه اشخاص دیگر نیز در آن دخیل هستند.  ” راجپوت“  با تاکید مینویسد : ” تصویر خانواده بسیار عریض و طویل است که به شکل عملی در محدودۀ آن بر اساس قانون وراثت اسلامی در بر گیردندۀ همه روابط است.. زنجیر های احساسات خانواده گی و رسم و رواج بدور این قوانین شرعی مثل جالی از محبت و تعلقات پاک تنیده شده است که توسط آن تقدس خانواده تقویت شده روابط خانواده گی را قوت و استحکام بخشیده است.
موجودیت روابط با ثبات و مستحکم در خانواده، اعضای خانواده را در غم و خوشی به هم نزدیک تر ساخته و به این روابط پر از عشق و محبت به یکدگیر، قیام و دوام زیاد تر داده است“
خانواده های مسیحی نیز از این امر متثنی نیستند، چون صرف مذهب بر خانواده اثر گذار نیست بلکه کلتور و فرهنگ نیز بر آن اثر گذار است. با وجود موجودیت این امتزاج زیبای مذهب، کلتور و فرهنگ در خانواده، در جامعه ما که خانواده پایۀ اساسی آنرا تشکیل می دهد موضوعاتی وجود دارند که قابل تاسف هستند. مهمترین موضوع قابل تاسف در جامعه ما، برتر و مهم دانستن مرد بر زن است. از یک طرف می بینیم که زندگی کردن برای زن در جامعۀ ما ناممکن نیست، اما  از لحاظ مختلف بسیار مشکل است. زن احساس می کند که به حفاظت و امنیت ضرورت دارد. او احساس مجبوریت و ضروت می کند که باید به یک مرد وابسته باشد. فرق نمی کند که این مرد پدر، برادر و یا شوهر او باشد. بدون آن خود را غیر محفوظ احساس می کند و بصورت کامل نمی تواند از زندگی خود لذت ببرد. حتی در حالت عادی وقتیکه او در کوچه و بازار راه می رود پریشان ساخته می شود و مورد آزار قرار می گیرد. از هرطرف پرزه می شنود، تعقیب می شود و بعضی اوقات مورد تجاوز قرار می گیرد. از این رو در بین زنان احساس عدم تحفظ در حال رشد است و امکانات استفاده کردن آنها، از توانایی های بالقوۀ شان را محدود می سازد. به این خاطر است که مردم بصورت عام دختران جوان خود را اجازه نمی دهند که به تنهایی به بازار و یا پوهنتون بروند. آنها ترجیح می دهند که یک مرد به شکل محافظ باید با آنها باشد. این حالت واقعاً تاسف آور است. چون آنها حتی برای انجام دادن کار های بسیار خورد هم به ترحم، مهربانی و اجازۀ مردان خانواده محتاج گردیده اند. این حالت هنوز هم اهمیت مردان را در خانواده، زیاد تر از گذشته بالا می برد. از این رو قابل تعجب نیست که از جهت های مختلف زنان خود را بار دوش خانواده فکر کنند.
” خان“ روی این موضوع صحبت کرده روشنی می اندازد: ” در دهات دختران حتی در طفولیت و نوجوانی فکر می کنند  بار دوش والدین خود هستند. وقتیکه آنها جوان می شوند این بار بر شانه های مرد دیگری انداخته می شود که اکثراً او را نمی شناسند. در وقت پیری آنها بار دوش پسران و یا عقارب خود می شوند، شاید هم بار دوش خانم پسر خود شوند. با وجودیکه در سال های اخیر وضع کم و بیش تغیر کرده است، با آن هم به آنها برابر با مردان درجه داده نشده است. بلکه درجۀ آنها در جامعه نسبت به مردان پایین است. ”
ادامه در شماره بعدی