روزه

   در مورد روزه مسيحی، لازم است بدانيم که بمنظور ثواب و رياضت، و يا بدست آوردن دل خدا و نجات از گناه، بجا آورده نمی‌شود زيرا با ريخته شدن خون عیسی مسيح بر صليب و مرگ و دفن و قيام او از مردگان، نجات از گناه و طريق راه يافتن انسان به حضور خدا، مهيا گرديده است. پس چرا روزه می‌گيريم و از خوردن و يا نوشيدن پرهيز می‌کنيم؟
در این زمینه در کتاب مقدس بسیار واضح گفته شده است. در کتاب اشیعای نبی در فصل پنجاه و هشتم چه زیبا و شیرین بیان شده که چنین میگوید: « مردم از خداوند می پرسند: «چرا وقتی که روزه داشتیم، ندیدی و چرا هنگامی که از گرسنگی رنج می بردیم، متوجه نشدی؟» خداوند جواب می دهد: «درست است، لاکن شما وقتی روزه می گیرید، فقط در فکر مفاد خود هستید و به کارگران تان ظلم می کنید. هنگامی که روزه دار هستید، با هم جنگ و دعوا می کنید و یکدیگر را با مشت می زنید. این نوع روزه نزد من قابل قبول نیست. وقتی روزه می گیرید، ریاضت می کشید، سر تان را مثل نَی خم می کنید و بر نمد و خاکستر دراز می کشید. آیا این را روزه می خوانید و فکر می کنید که من آنرا می پذیرم؟
روزه ای را که من می پسندم اینست: زنجیرهای ظلم را بگشائید، یوغ بی عدالتی را بشکنید و مظلومان را آزاد کنید. غذای تان را با گرسنگان تقسیم کنید. دروازۀ خانۀ تان را بروی مردم مسکین و بی خانه باز گذارید. به برهنگان لباس بدهید و از خویشاوندان تان خود را پنهان نکنید. آنگاه نور سخاوت تان مثل سپیده دم می تابد و دردهای تان فوری مداوا می شوند. من همیشه با شما می باشم و جلال من شما را از هر جانب محافظت می کند. هر گاهی که دعا کنید، من آنرا اجابت می کنم و وقتی که از من کمک بخواهید، من به یاری تان می شتابم.اگر یوغ ظلم و ستم، اشاره کردن به انگشت و تهمت ناحق را از میان خود دور کنید، اگر به گرسنگان غذا بدهید و احتیاجات نیازمندان را فراهم نمائید، آنگاه نور تان در تاریکی می درخشد و تاریکی اطراف تان مثل آفتاب ظهر روشن می شود. من همیشه راهنمای شما می باشم و با نعمت های خود شما را سیر می سازم و نیرومند نگاه می دارم. مثل باغی سیراب می شوید و به چشمه ای مبدل می گردید که آبش هرگز خشک نمی شود. خرابه های قدیمی تان آباد می گردند، اساس آن ها دوباره بنا می شود و شما بخاطریکه شهرها و جاده های تان را ترمیم می کنید شهرت زیادی می یابید.اگر روز سبت را تجلیل کنید و در آن روز از سودجوئی خودداری نمائید و آنرا مقدس و محترم بدارید، اگر براه خود نروید و به فکر مفاد خود نباشید و در آن روز کار نکنید، آنگاه از خوشی که من می دهم، لذت می برید، با سرفرازی زندگی می کنید، از نعمتهائی که به جد تان، یعقوب وعده داده بودم، برخوردار می گردید. این را من که خداوند هستم می گویم.»
عیسی مسیح در مورد روزه و روزه داران در انجیل متی چنین میفرماید:« وقتی روزه میگیرید مانند منافقان، خود را افسرده نشان ندهید. آنها چهره های خود را تغییر میدهند تا روزه دار بودن خود را به رُخ دیگران بکشند. بیقین بدانید که آنها اجر خود را یافته اند! اما تو وقتی روزه میگیری، سرت را چرب کن و صورت خود را بشوی تا مردم از روزۀ تو با خبر نشوند، بلکه فقط پدر تو که در نهان است آن را بداند و پدری ک هیچ چیر از نظر او پنهان نیست اجر تو را خواهد داد.»
وقتی که ما به این فرموده عیسی مسیح درمورد روزه و دیندارن دقت میکنیم، به این پی میبریم که عیسی مسیح دو شکل روزه و دیندارن را دراین آیات به مقایسه گرفته است. یکی روزه و دیندارن فریسی و دیگری روزه و دیندارن واقعی و اصلی. اولی مبتنی بر خود نمایی، فخرفروشی تظاهر و پاداش از طرف انسان است و دومی مبتنی بر فروتنی، پیروی از کلام خدا و پاداش از طرف خدا.
روزه که خدا از ما میخواهد این است که از گناه های خود توبه کنیم. مال مردم را نخوریم، خون مردم نریزانیم. برای مردم و وطن خود صادق و وفادار باشیم. خود را انکار کنیم، شکسته نفسی را پیشه کنیم، فروتن باشیم، این است روزه واقعی که خدا از هر کدام ما و شما میخواهد .
غذا و خوراک، یکی از اساسی‌ ترین نیازهای بدن انسان است و طمع یکی از اساسی‌ ترین گناهان. لذا «تسلط بر نفس» بدون تسلط بر بدن و انظباط آن بی ‌معناست. زمانیکه میخواهیم که روزه بگیریم، اول باید با لا نفس سر کش خود حاکمیت و تسلط پیدا کنیم. بدون تسلط بر نفس، روزه ما مثل این است که ما رژیم میکیریم تا لاغر شویم. پس برای اینکه برای روزه گرفتن آماده شویم، اول فروتنی را یاد بگیریم و از تظاهر و فریبکاری دوری بجوییم.

Advertisements

هر روز تان نوروز
نوروز تان پیروز
دنیا را برای تان
شاد شاد
شادی را برای تان
دنیا دنیا
تمنا می نماییم

دو باره بهار

عکس

     چه زیباست که شاهد فرارسیدن بهاری دیگر باشیم. باز طبیعت نو میشود و همه چیز بوی تازگی میگیرد. اما افسوس که باطن انسان‌ها تغییر نمیکند و فجایع بشری همچنان ادامه مییابد. کاش دل انسان‌ها نیز با ایمان به مسیح زنده و نو میشد.
خدا وعده‌ای بسیار دلگرم‌کننده به ايماندارانِ واقعی مسیحی داده، میفرماید: ” او هر اشکی را از چشمان آنها پاک خواهد کرد. دیگر از مرگ و غم و گریه و درد و رنج اثری نخواهد بود، زیرا چیزهای کهنه درگذشته است.“   (مکاشفه ۲۱: ‏۴)

بهار

    چه زیباست که شاهد فرارسیدن بهاری دیگر باشیم. باز طبیعت نو مینشود و همه چیز بوی تازگی میگیرد. اما افسوس که باطن انسان‌ ها تغییر نمیکنند و فجایع بشری همچنان ادامه مییابد. کاش دل انسان ‌ها نیز با ایمان به مسیح زنده و نو میشد. اما خدا وعده ای بسیار دلگرم‌ کننده به ايماندارانِ واقعی مسیحی داده، میفرماید:«  او هر اشکی را از چشمان آنها پاک خواهد کرد. دیگر از مرگ و غم و گریه و درد و رنج اثری نخواهد بود، زیرا چیزهای کهنه درگذشته است.»
( مکاشفه ۲۱: ‏۴ ).  بهار، رمزی از عطر پاک خداست. بهار هدیه خداوند برای روح و جان ماست. هدیه ای که با خود، شور و شوق عاشقانه به همراه دارد. بهار هدیه خداوند برای انسان سرگردان است تا از شور و شکفتگی آن، راهی به سوی زندگی نو و نجات دهنده بشریت بیابد. بهار برای انسان سر گردان و غرق در گناه ، آغاز سفر است، سفری به سوی منجی عالم عیسی مسیح.
باز کن پنجره را و ببین گل شگفته است. خاک جان یافته است. دل تو چرا سنگ شده؟ چرا آواز عیسی مسیح را نمی شنوی که به ما میگوید : «ای تمامی زحمتکشان و گرانباران نزد من بیایید و من به شما آرامی خواهم داد. یوغ مرا بر خود گیرد و از من تعلیم یابید، زیرا من نرمدل و فروتن هستم و جانهای شما آرامی خواهد یافت، زیرا یوغ من خفیف و بار من سبک است.»( متی 11: 28- 30 ). باز کن پنجره ها را و بهاران را باور کن .باور کن به گفته های عیسی مسیح .
آیا هیچ فکر کرده‌ای که این درخت که به برکت بهار شکوفا شده‌، این نشانه قدرت خدا است که با تو سخن میگوید،  بلی با تو. به تو میگوید:“ قوی باش‌، تحمل کن چرا که خداوند با روح القدسش و با نفس مسیحایش ترا شکوفا خواهد کرد. پس اعتماد کن در هر بیابانی که هستی بدان شکوفایی بهاری در انتظارت نشسته‌ است“

     بهار جشن جهان آفرینش و روز شادمانی آسمان و آفتاب است. جشن شکفتن ها و شور تولد دوباره است. نسیم دلنواز بهاری، دست ما را می گیرد و به دل طبیعت می برد: گرم از عطر و لبخند، روشن از آفتاب، زیبا از هنرمندی باد و باران، آراسته با شکوفه، جوانه و معطر از بوی سبزه های باران خورده  که روح و روان ما را شاداب میگرداند.
بهار و سر سبزی و طراوت  جاودانی در عیسی مسیح است، او برای کفاره گناهان تو به روی زمین آمد. برای تو مرد و برای تو از مرگ قیام کرد. او درین  بهار خجسته اینجاست با صدای رسا و قامتی جلال یافته  به تو میگوید: «سلام بر شما باد»

مسیح الگوی زندگی ما

   عيسي مسيح هميشه به مردم درس ميداد، درسهاى مختلف، در جاهاى مختلف.  عیسی مسیح يك روز در سر كوه رفت و در آنجا درس زندگی را به مردم داد.  که این موعظه یکی از جذاب ترین بخش های کتاب مقدس برای من در انجیل متی است. خطابه ای زیبا، هیجان انگیز و امید.  اغراق نیست اگر آنرا مهم ترین سخنرانی تاریخ بدانیم چرا که بسیاری از آموزه های اصلی مسیحیت و در حقیقت پیام ها و وعدا های خداوند در آن سخنان است. عیسی مسیح درین درس سياری از مقرارات زندگی جدید را تشریح نمود. عیسی مسیح معیار های را بری پیروان خود مطرح نمود که در زندگی نو  آنها اهمیت زیاد داشت. عیسی مسیح فرمود: « خشمگین شدن و قتل نمودن یک چیز است. او درین موعظه گفت: اگر مردی با چشم شهوت به زنی بنگرد، همان‌دم در دل خود با او زنا کرده است» . او به آواز بلند به یاران خود گفت: « دشمنان خود را محبت نمایید و برای آنان که به شما آزار می‌رسانند، دعای خیر کنید» . او پیروان  خود را  از انتقام گرفتن منع کرد و برای شان گفت که: «  ظاهر و باطن شان یکی باشد.»
آیا برای ما افغان ها این آسان خواهد بود که بعد از این جنگ ها، دشمن خود را ببخشیم و  او را محبت نماییم و از حق خویش بگذریم  و به خشم خود غلبه پبدا کنیم؟ و به خویش مسلط شویم ؟
بلی هموطن های عزیز، ما پیروان مسیح افغان هم نمونه زندگی خود را  از عیسی مسیح میگیریم. او با هیچ کس دشمنی نه کرد و دشمنان  خود را بخشید.  ما هم باید اینطور رفتار نماییم. خدا را شکر که ما پیروان مسیح افغان تولد نو را  تجربه کردیم پس میتوانیم که این معیار ها را در زندگی خود عملی نماییم.