بهار جشن جهان آفرینش و روز شادمانی آسمان و آفتاب است. جشن شکفتن ها و شور تولد دوباره است. نسیم دلنواز بهاری، دست ما را می گیرد و به دل طبیعت می برد: گرم از عطر و لبخند، روشن از آفتاب، زیبا از هنرمندی باد و باران، آراسته با شکوفه، جوانه و معطر از بوی سبزه های باران خورده  که روح و روان ما را شاداب میگرداند.
بهار و سر سبزی و طراوت  جاودانی در عیسی مسیح است، او برای کفاره گناهان تو به روی زمین آمد. برای تو مرد و برای تو از مرگ قیام کرد. او درین  بهار خجسته اینجاست با صدای رسا و قامتی جلال یافته  به تو میگوید: «سلام بر شما باد»

Advertisements

مسیح الگوی زندگی ما

   عيسي مسيح هميشه به مردم درس ميداد، درسهاى مختلف، در جاهاى مختلف.  عیسی مسیح يك روز در سر كوه رفت و در آنجا درس زندگی را به مردم داد.  که این موعظه یکی از جذاب ترین بخش های کتاب مقدس برای من در انجیل متی است. خطابه ای زیبا، هیجان انگیز و امید.  اغراق نیست اگر آنرا مهم ترین سخنرانی تاریخ بدانیم چرا که بسیاری از آموزه های اصلی مسیحیت و در حقیقت پیام ها و وعدا های خداوند در آن سخنان است. عیسی مسیح درین درس سياری از مقرارات زندگی جدید را تشریح نمود. عیسی مسیح معیار های را بری پیروان خود مطرح نمود که در زندگی نو  آنها اهمیت زیاد داشت. عیسی مسیح فرمود: « خشمگین شدن و قتل نمودن یک چیز است. او درین موعظه گفت: اگر مردی با چشم شهوت به زنی بنگرد، همان‌دم در دل خود با او زنا کرده است» . او به آواز بلند به یاران خود گفت: « دشمنان خود را محبت نمایید و برای آنان که به شما آزار می‌رسانند، دعای خیر کنید» . او پیروان  خود را  از انتقام گرفتن منع کرد و برای شان گفت که: «  ظاهر و باطن شان یکی باشد.»
آیا برای ما افغان ها این آسان خواهد بود که بعد از این جنگ ها، دشمن خود را ببخشیم و  او را محبت نماییم و از حق خویش بگذریم  و به خشم خود غلبه پبدا کنیم؟ و به خویش مسلط شویم ؟
بلی هموطن های عزیز، ما پیروان مسیح افغان هم نمونه زندگی خود را  از عیسی مسیح میگیریم. او با هیچ کس دشمنی نه کرد و دشمنان  خود را بخشید.  ما هم باید اینطور رفتار نماییم. خدا را شکر که ما پیروان مسیح افغان تولد نو را  تجربه کردیم پس میتوانیم که این معیار ها را در زندگی خود عملی نماییم.

زندگی مسیحی

   وقتی که یک شخص با عیسی مسیح متحد شد او روحاً تغییر میکند و پیرو مسیح شده و زندگی مسیحی را آغاز میکند، او مکلف به انجام دادن مراسم مذهبی، مثل هر روز چند دفعه عبادت کردن و یا روزه گرفتن نمیباشد. پیرو مسیح به این هم مکلف نمی باشد که مثل عیسی مسیح لباس بپوشد و یا سر وضع ظاهری خود را  هم شکل او نماید  و یا ظاهراً از لحاظ تاریخی کار های را که عیسی مسیح انجام داده بود او هم انجام بدهد. نخیر زندگی پیرو مسیح به این منوال نمی باشد.
زندگی پیرو مسیح طوطی وار حفظ نمودن و یا بیان نمودن فرموده های عیسی مسیح هم نیست. زندگی پیروی مسیح در حقیقت تقلید نمودن عیسی مسیح نیست، بلکه ظهور زندگی او در عادت و اعمال ما و یا به صورت کل در زندگی ما است. پولس رسول، عیسی مسیح به قرنتیان نوشته می نماید: «بدن های فانی ما دایماً داغ مرگ عیسی را با خود دارند تا زنگی عیسی در بدن های ما نیز ظاهر شود. بلی، در تمام دورۀ زندگی خود همیشه به مرگ تسلیم می شویم تا زندگی عیسی در جسم فانی ما ظاهر شود.» (۲قر ۴: ۱۰، ۱۱). پولس رسول در این چند جمله دو بار تکرار می نماید«  تا زندگی عیسی در بدن های ما نیز ظاهر شود، تا زندگی عیسی در جسم فانی ما ظاهر شود»
زندگی پیرو مسیح ظاهر شدن زندگی عیسی مسیح، در بدن های ما و یا در جسم فانی ماست. به جز این دیگر چیز نمیتواند باشد. ظاهر شدن زندگی عیسی مسیح در زندگی ما، مثل پیوند شدن روح عیسی مسیح در روح ماست.
ما به تنهایی و قدرت خود نمیتوانیم که در مسیح  رشد نمایم و ثمر دهیم و زندگی او در زندگی ما ظاهر شود. عیسی مسیح در این راه به ما کمک می نماید و به ما قوت می دهد تا ما  اینکار را انجام بدهیم.
عیسی مسیح وعده داده می فرماید:« وقتی روح القدس به شما نازل شود قدرت خواهید یافت. یا پولس رسول در باره پیرو مسیح شدن خود به افسسیان شهادت داده میگوید من مطابق عطیۀ فیض خدا و در اثر فعالیت قدرت او خدمتگزار انجیل شدم.»( افسسیان 3: 7 )
عیسی مسیح نگفت، شما کوشش نماید  و زحمت بکشید خود را  قوی نماید  تا به شاهدان من تبدیل شوید، بلکه عیسی مسیح میگوید  وقتیکه روح القدس به شما نازل شود این قدرت را پیدا می کنید. این فرمودۀ عیسی مسیح  بسیار سریع در زندگی ایمان داران به ثبوت رسید. ایمان داران که بعد از گرفتار شدن و مصلوب شدن عیسی مسیح خود را از چشم مردم پنهان می نمودند با نزول روح القدس  به آنها، به واعظین و شاهدان بی ترس عیسی مسیح تبدیل شدند. پولس رسول هم به زبان خود این را  شهادت داده میفرماید:  در اثر فعالیت قدرت او خدمتگزار انجیل شدم.
روح القدس که در آن وقت به ایمان داران قدرت بخشید، فعلا هم روح القدس در پیروان عیسی مسیح کار می نماید و وسیلۀ قوت شان میشود.
عیسی مسیح می خواهد که ما را از روح خود سرشار نماید و عادت و رفتار ما را کنترول نماید  تا زندگی او در ما ظاهر شود. ای سرشار شدن از روح عیسی مسیح و  ظاهر شدن زندگی او درما، مثل نشان دادن احساسات، مثل دیوانه شدن، یا مثل خمار شدن یا حتماً گفتن کلمات خاص نیست. بلکه ظاهر شدن میوه های روح عیسی مسیح در زندگی انسان است. پولس رسول این میوه ها را به ایمان داران غلاطیه می نویسد که : ثمرۀ که روح القدس به بار می آورد: محبت، خوشی، سلامتی، بردباری، مهربانی، خیرخواهی، وفاداری، فروتنی و خویشتنداری است. (غلاطیان ۵: ۲۲، ۲۳)
با پیوند شدن روح عیسی مسیح در روح ما، ثمر زندگی ما هم دیگر دشمنی، فریب، نافرمانی، خیانت، غرور نیست، بلکه محبت، خوشی، سلامتی، بردباری، مهربانی، خیر خواهی، وفاداری، فروتنی خویشتنداری است.
ما این زندگی مسیحی را و این میوه های او را با تقلید کردن و یا کاپی نمودن از عیسی مسیح حاصل نمی دهیم، بلکه این ثمر زندگی کردن عیسی مسیح در ما است.
اگر زندگی مسیحی ما و یا عزیزان دیگر این میوه ها را نداشته باشد بدین معنی است که روح مسیح در ما زندگی نمی نماید.
هیچ کس نمی تواند با یک عمل ظاهری پیرو مسیح شود. برای پیرو مسیح شدن هیچ کس به کدام کار فوق العاده هم ضرورت ندارد. تمام کارهای ضروری برای نجات یافتن ما  را عیسی مسیح انجام داده.  است، عیسی مسیح بهای گناهان ما را که مرگ بود بر روی صلیب پرداخت. ما صرف باید این کارهای فوق العاده عیسی مسیح را که در صلیب انجام داد قبول کنیم و به او اجازه بدهیم که در ما زندگی کند در این صورت ما میتوانیم که پیرو مسیح شویم.
وقتیکه پیرو مسیح شدیم ما به انجام دادن کدام اصول و مقررات خاص نمی شویم که باید آنها را  عملی کنیم. فقط اجازه بدهیم که عیسی مسیح حاکم و فرمانروا قلب ما باشد و به روح القدس اجازه بدهیم که در زندگی مسیحی ما ثمر بدهد.
از خداوند می خواهم که شاخه های درخت زندگی تان پر از میوه های روح خدا باشد.

نمک جهان

   عیسی مسیح کسانیکه از خدای حقیقی پیروی می کنند آنها را به نمک در این دنیا تشبه می کند. یک قاشق نمک یک غذا را  خوشمزه می نماید اما به شرط اینکه واقعاً نمک شوری داشته باشد. پیروان خدای حقیقی هم لازم است در محل که زندگی می نمایند، در محل که کار می نمایند، در جای که  درس می خوانند و یا با تیمی که سپورت می کنند، تاثیر خود را داشته باشند . اگر اینطور نباشد پیرو بودن خدای حقیقی بی مفهوم می شود، عیناً مثلیکه نمک شوری خود را  از دست داده باشد.  اهمیت نمک در شور بودن و قدرت میکروب کش بودن و پاک کننده بودن آن است . اگر این خواص را نداشته باشد بی ارزش است. یک شاعر چه زیبا سروده است:
هرچه بگندد نمکش می زنن + وای از آن روز که بگندد نمک
عیسی مسیح میفرماید« شما نمک دنیا هستید ولی هرگاه نمک مزۀ خود را از دست بدهد، چگونه می توان آن را بار دیگر نمکین ساخت؟ دیگر مصرفی ندارد، جز آنکه بیرون ریخته پایمال مردم شود.» ( متی 13:5)
این آیه بسیار زیبا و  با معنی است.  اگر شما کدام وقت نان بی نمک نوش جان نموده باشید ، حتماً گقتید که این بسیار بی مزه است.
وقتیکه عیسی مسیح میگوید  که شما نمک جهان هستید، این مفهوم آرائه می نماید  پیروان حقیقی عیسی مسیح مزه جهان هستند.
در گذشته مردم بیبضاعت  به نمک دسترسی نه داشتند، اگر  کدام روز آنها در باره شاه غذای با نمک میخوردند. آنها  میگفتند: که ما مدیون شاه هستیم
ما که نمک پادشاه پادشاهان را خوردیم مدیون عیسی مسیح هستیم  که ما را مزه جهان نموده است.
دنیا ما در آن زیست می نماییم مانند گوشت است و خراب و فاسد شدنی است، در جهان شر وجود دارد. انسانها از خدا نافرمانی می‌کنن، مانند گوشت فاسد می‌شوند. ما پیروان ن مسیح در این جهان مثل نمک استیم که ده بسیاری اوقات به صورت صلح آميز مانع فاسد شدن میشویم. از همین سبب است که  عیسی مسیح پیروان خود را  نمک جهان مینامد

هویت نو ما

در کلام خدا نوشته شده است: «کسی که با مسیح متحد است، حیاتی تازه دارد.  هر آنچه کهنه بود درگذشت و اینک زندگی نو شروع شده است».  کتاب مقدس ما را تشویق می‌کند که افکار خود را نو کنیم و با تازگی ذهن خدا را پرستش و در خدمت او باشیم.
این هویت نو ما چیست و ابعاد هویت تازۀ ما کدامند؟  کلام خدا به ما می ‌گوید که شما قوم برگزیده هستید.  در تورات می ‌خوانیم که خداوند به بنی‌ اسرائیل چنین می‌گوید: «تو برای یهوه خدایت قوم مقدس هستی.  یهوه خدایت ترا برگزیده است تا از جمیع قومهایی که بر روی زمین ‌اند، قوم مخصوص برای خود او باشی» (تثنیه فصل ۷ آیۀ ۶).  خدا به بنی ‌اسرائیل فیض و رحمت نشان داد.  به خاطر شفقت بی‌ نهایت خود، آنها را انتخاب کرد تا قوم خاص خدا باشند. خدا در کلامش صراحتاً گفته است که او اسرائیل را بخاطر خوبی ذاتی‌‌شان برنگزیده است، بلکه آنها را به این دلیل انتخاب کرده بود که آنها از جمیع قومهای دیگر لجبازتر و بدتر بودند.  انتخاب خدا، هیچ ربطی به انتخاب شونده ندارد.  این فیض خداست که نالایقان را برمی‌گزیند و به آنها هویتی تازه و مهم می‌بخشد.  اکنون خدا کلیسا را به مثابۀ اسراییل جدید برگزیده است.  هویت کنونی من و شما این است که اکنون به خاطر فیض خدا، ما به قوم و نژاد تازه‌ای تعلق داریم.  شما و من اعضای قبیلۀ برگزیده خدا هستیم.
ولی هویت ما یک بعد دیگر هم دارد.  کلام خدا در ادامه به ما می‌گوید که «شما کهانت ملوکانه هستید».  در تورات چنین می‌خوانیم: «شما برای من مملکت کَهَنه (کاهنان) و امت مقدس خواهید بود» (خروج فصل ۱۹ آیۀ ۶).  خدا اسرائیل را برگزیده بود که به وسیلۀ اسراییل جهان را برکت بدهد.  او اسرائیل را برگزید که از طریق سرکش‌ ترین قوم، بقیۀ اقوم جهان مبارک بشوند. کار خدا این است. او ما گناهکاران را انتخاب کرده، شفا و آمرزش بخشیده، به ما ماموریت داده است که به همسایگان و اطرافیان خود نیکویی کرده باعث برکت و بنای آنها بشویم.  در سیستم پرستشی عهد عتیق، وظیفۀ کاهن این بود که به نزد خدا رفته خدا را پرستش کند و به جهت خود و دیگران قربانی تقدیم نماید و سپس از حضور خدا به پیش بقیۀ قوم مراجعت  نموده، برکت و آمرزش را به آنها تقدیم نماید.  این دقیقاً همان وظیفه‌ای است که اکنون خدا به ما پیروان مسیح محول کرده است.  ما موظفیم که هر روزه به خاطر همسایگان و دوستان و افراد جامعه خود دعا کنیم.  نزد خدا از آنها شفاعت نماییم و سپس خبر نیکوی برکت و بخشش خدا را به آنها اعلام نماییم.  متاسفانه بعضی مسیحیان به جای آنکه حامل مژده رحمت خدا و خبر خوش نجات باشند، شمشیر به دست می ‌گیرند و با مردم بحث و جدل می ‌کنند.  هویت تازۀ ما این است که مردم ما را به عنوان برکت دهنده بشناسند و نه لعنت کننده.  ما نیکوکار باشیم و نه بدکار.  دشنام را با دشنام پاسخ ندهیم و وقتی که عذاب می‌کشیم تهدید نکنیم.  چرا؟  چون که خداوند و نجات دهندۀ ما عیسی مسیح اینگونه رفتار کرد و ما نیز اگر واقعاً به او تعلق داریم باید در اثر قدمهای او رفتار کنیم.  خداوند ما عیسی مسیح «هیچ گناه نکرد و مکر در زبانش یافت نشد. چون او را دشنام می‌ دادند، دشنام پس نمی‌داد و چون عذاب می‌کشید تهدید نمی‌ نمود».
ما نه تنها قبیلۀ برگزیده خدا و کهانت ملوکانۀ او هستیم.  بلکه کلام خدا به ما می‌گوید: «شما امت مقدس می‌باشید». در تورات نوشته شده است «شما برای من مملکت کَهَنه (کاهنان) و امت مقدس خواهید بود» (خروج فصل ۱۹ آیۀ ۶).  بسیاری از مردم دربارۀ کلمۀ مقدس دچار اشتباه می‌شوند.  عدۀ کثیری از مردم گمان می‌کنند که یک فرد مقدس باید هاله‌ای نورانی دور سرش باشد و به طرز خاصی راه برود و غیره.  حال آنکه کلمۀ عبری «مُکَدَّش» که واژۀ عربی مقدس از آن ریشه می‌گیرد، به معنای «جدا شده به جهت منظور خاصی» یا «جدا نگاه داشته برای کار خاصی» است.  به عبارت دیگر، خدا از ما می‌خواهد که خود را برای کاری که او به عهده ما محول کرده است، از بقیه جدا کنیم.  در زمان خدمت سربازی‌ام، هرگاه که قومندان نیازی به داوطلب داشت، معمولاً رسم بر این بود که از داوطلبان خواسته می‌شد که یک قدم به طرف جلو بردارند و خود را از بقیه جدا کنند.  این دقیقاً معنای مقدس را به تصویر می‌کشد.  خدا می‌گوید که من شما را برگزیده‌ام و کار خاصی را به شما محول کرده‌ام.  شما و طرز رفتار و اولویتها و هویت شما باید با دیگران متفاوت باشد.  تا جایی که تفاوت شما برای مردم سوال برانگیز شده، آنها را به این پرسش مهم هدایت کند: «سبب امیدی که دارید چیست؟»  و کلام به ما می‌گوید: «پیوسته مستعد باشید تا هرکه سبب امیدی را که دارید از شما بپرسد، او را جواب دهید، لیکن با حلم و ترس».
مسیح از ما میخواهد که از بحث و دعوا و جنگ و جدال پرهیز کنیم.  کلام به ما می‌گوید که به پرسشهای مردم با حلم و ترس پاسخ بدهیم نه با مشت آهنین.  اگر به دنبال مشت آهنین و جنگ و جدال هستید، قطعاً دنباله رو عیسی مسیح نمی‌باشید.
حال به آخرین بُعد هویت خود رسیده‌ایم.  کلام خدا به ما می‌گوید که «شما قومیکه ملک خاص خدا باشد، هستید».  در توارت چنین می‌خوانیم: «اکنون اگر آواز مرا فی‌الحقیقه بشنوید و عهد مرا نگاه دارید، همانا خزانۀ خاص من از جمیع قومها خواهید بود.  زیرا که تمامی جهان از آن منست» (خروج فصل ۱۹ آیۀ ۵).
زمانی که ما به گناه و هوسهای خود فروخته شده بودیم.  زمانی که ما غلام گناه و نفس گناه‌آلود خود بودیم.  خداوند مهربان، بهایی گزاف برای ما پرداخت کرده است.  او به وسیلۀ خون پسر یگانه و حبیب خود عیسی مسیح، ما را برای خود خریده است.