مسیح یا مسیحا

عیسی مسیح از مریم باکره در شهر بیت الحم به دنیا آمد. مریم مادر عیسی مسیح از نسل داود، پادشاه بزرگ اسرائیل بود. حضرت داود تقریباً هزار سال پیش از تولد شدن عیسی مسیح در شهرک بیت الحم پادشاهی می کرد. به این خاطر است که شهرک بیت الحم بنام شهر داود هم یاد می شد. یکی از انبیایی خدا بنام میکا که صد ها سال پیش از عیسی مسیح زندگی می کرد او به رهنمایی خدا پیشگویی کرده بود که مسیحا و یا مسیح وعده شده دربیت الحم به دنیا میاید. این پیشگویی در صحیفۀ میکا نبی نوشته شده است. میکا نبی می نوسید: ای بیت الحم افراته، اگرچه تو یکی از کوچکترین شهر های یهودا هستی، با این هم از تو پیشوائی ظهور می کند که از ازل وجود داشته است و بر قوم اسرائیل سلطنت می کند. (میکا ۵: ۲)
طفل مریم باکره که به شکل معجزه به دنیا آمد هم بسیار عجیب بود. در شبی که این طفل عجیب به دنیا می آمد یک گروه از فرشتگان با ساز و سرود به چوپانانی ظاهر شدن که در تپه های نزدیک بیت الحم گوسفندان خود را می چراندن. فرشته ها به چوپانان گفتند: «امروز در شهر داود نجات دهنده ای برای شما به دنیا آمده است که مسیح و خداوند است. (لوقا ۲: ۱۱) بعد از این که فرشته ها این پیام را به چوپانان رساندن، بعد از آن با آهنگ شاد در آسمان شروع به خواندن سرودی کردن که می گفتند: «خدا را در برترین آسمان ها جلال و بر زمین در بین مردمی که مورد پسند او می باشند صلح و سلامتی باد.» (متی۲ – ۱۴)
مسیحا در زبان عبرانی به معنی کسی است که با مسح شدن انتخاب شده باشد. درزبان عربی این نام یعنی «مسیحا»، «مسیح» است. اما انجیل و تمام نوشته های دیگرکه به ارتباط عیسی مسیح در انجیل است به زبان یونانی نوشته شدن. در زبان یونانی برای کسیکه با مسح شدن انتخاب شده باشد کلمۀ «کرایست» است. پس گفته می توانیم که بگویم آن کلمۀ که در زبان عبرانی برای شخصی که با مسح شدن انتخاب شده باشد، «مسیحا» است، در زبان یونانی «کرایست» است.
نام عیسی مسیح را خدای قادر مطلق توسط فرشته های آسمانی خود انتخاب نموده است که نجات دهنده بشر است.
وقتیکه جبرئیل فرشته به مریم که باکره بود پیام داد که او پسری به دنیا خواهد آورد نام او عیسی است. مریم چون باکره نامزد بود، قبول کردن و آماده شدن به این مژده که او بدون رابطه با یک مرد پسری به دنیا خواهد آورد، کار آسان نبود. اما او قلب خود را برای عملی شدن ارادۀ خدا آماده ساخت.
فرشته هم به مریم ای پیغام را داده گفت: «ای مریم نترس، زیرا خداوند به تو لطف فرموده است. تو حامله خواهی شد و پسری خواهی زایید و نام او را عیسی (یشوعه) خواهی گذاشت. او بزرگ خواهد بود و به پسر خدای متعال ملقب خواهد شد، خداوند، خدا تخت پادشاهی جدش داود را به او عطا خواهد فرمود. او تا به ابد بر خاندان یعقوب فرمانروایی خواهد کرد و پادشاهی او هرگز پایانی نخواهد داشت.» (لوقا ۱: ۳۰ – ۳۴)
در زمان حضرت داود پادشاه یک نبی خدا به نام ساموئیل زندگی می کرد. خدای قادر مطلق به ساموئیل نبی هدایت داد که به خانۀ پدر داود که یسی نام داشت برود و از جملۀ هشت پسر او یکی از پسر او را به حیث پادشاه انتخاب نماید و مسح کند. خدای قادر مطلق به ساموئیل نبی نشان داد که او حضرت داود نبی را که خورد ترین پسر یسی بود به پادشاهی اسرائیل انتخاب کرده مسح نماید. ساموئیل نبی با مالیدن روغن به سر داود او را به پادشاهی مسح و انتخاب نمود . مسیح و عیسی هم به مانای مسح کردن و انتخاب کردن است. هم چنان به این معنی هم است که یک شخص برای انجام دادن یک کار خاص انتخاب و مامور می شود. روغن سمبول روح القدس خدا است که داود نبی را برای انجام دادن کار های پادشاهی قوت می بخشید.
چهار صد سال باد از پادشاهی داوود پادشاه، سلطنت اسرائیل به دست قوای خارجی اشغال شد و پادشاهانی که از نسل داود به تخت پادشاهی می شیشتن از بین رفتن. اما با وجود ای هم انبیای خدا با نبوت های شان به مردم اسرائیل همیشه یاد آوری کدن که خدا از نسل داود مسیحا ره خواهد فرستاد که تا ابد پادشاهی خواهد کرد.
از جملۀ انبیا یک نبوت اشعیایی نبی است که در کتاب مقدس چنین نوشته شده است: «شاخه ای از تنۀ درخت خانوادۀ یسی (یسی پدر حضرت داود است.) جوانه می زند و از ریشۀ آن نهال نمو می کند. روح خداوند که روح حکمت و دانش، روح مشورت و قدرت و روح معرفت و ترس از خداوند است، بر او قرار می گیرد. تمام خوشی او ترس و اطاعت از خداوند می باشد. او مطابق آنچه که چشمش می بیند و گوشش می شنود داوری نمی کند. بلکه بر اساس عدالت به داد مردمان فقیر و حلیم می ر سد و اشخاص شریر را که بر آن ها ظلم می کنند، جزا نمی دهد. . . . در کوه خدا به هیچ کس ضرر و صدمه نمی رسد، زیرا همان طوریکه بحر از آب پر است، روی زمین هم پر از معرفت خداند می شود.» (اشعیا ۱۱: ۳،۴،۹)
عیسی مسیح برای یک کار خاص نه توسط روغن بلکه توسط روح خدا مسح شده است. خدا برای نجات انسان پسر يگانه‌اش را به جهان فرستاد تا بر روی صليب بميرد، از مردگان قيام نمايد و نجات دهنده انسان باشد. مسيح بوسيله ريخته شدن خون و مرگ خود بر صليب، جريمه گناه جهانيان را پرداخت نمود و هر كس كه به او ايمان بياورد آمرزش گناهان و نجات و حيات جاويد يافته و فرزند روحانی خدا می‌شود.

Advertisements

دعای یک پیرو مسیح

خداوندا ! از تو برای نجات وتولد دوباره ام سپاسگذارم و دعا می کنم نور و ملکوتت پیوسته در زندگی من باشدد دعا می کنم برای آنانی که ملکوت تو را نشناخته اند و از تو می خواهم تا عیسی مسیح را وسیلده ندجدات آنها قرار دهی به ما بیاموز تا بتوانیم اراده تو را درک کنیم و طبق اراده تو رفتار کنیم همانگونه که تو فرموده ای حتدی ایمانداران از شر و بلا آسوده نیستند و پیوسته مورد آزمایشند، به ما توانایی ده تا طبق اراده تو سربدلدتدد شویم و نام تو را جلال دهیم ای عیسی مسیح که نجات ایمانداران بوسیله تو تهیه شد دلهای ما را از محبت و ایمان حقیقی پرکن و راههای زندگی ما را در تمام مراحل آن روشن نما زیرا تنها راه نجات ما تو هستی پیوسته پیوند و ایمان ما را محکم تر کن و از طریق روح القدس عطایای خود را به ما نشان بده تا در ایدن راه گمراه نشویم خداوندا دعا می کنم برای آنهایی که نیازمند حضور تو هستند، آنهایی که در سختی، رنج، مدریضدی و تباهی به سر می برند دعا می کنم تا خود را به آنها نشان دهی و نور ایمان را در دلهای آنها بتابانی چدون هیچ نوری به زیبایی و جلال نور تو نیست نور تو ابدیت است مرحم همه دردها و امدیدد تدمدام ندا امیدیهاست تو با حضور خود در زندگی من در های تازه را باز کردی و یاس و سرگردانی مرا به امید تبدیل کدردی سپاسگزارم از حضورت عیسی مسیح

نجات

سپاس بر خدا، پدرخداوند ما عیسی مسیح که به لطف بزرگ خود به وسیله رستاخیز عیسی مسیح از مردگان تولد نو و امید زنده به ما بخشیده است. ( اول پطرس١:٣)
عيسي مسیح به صليب كشيده شد، و بعد از آن در قبر گذاشته شد و در روز سوم از مردگان برخاست.
قيام عيسي مسيح از مردگان، پايه واساس ايمان مسيحي است.
نسل و نژاد بشری که آنرا خدا آفریده بود، از طریق گناه آدم به تباهی کشیده شد. انسان از خدا دور شد و از نظر روحانی در گناهان خود مرده بود.
عیسی مسیح به نماینده گی از همه انسانها مصلوب شد. در قیام او ازمردگان،انسان نو تولد شد. پولس رسول اعلام می دارد که: گر چه به علت خطاهای خود مرده بودیم ما را با مسیح زنده گردانید. از راه فیض خداست که شما نجات یا فته اید. ( افسسیان 5:2). پس قیام عیسی مسیح از مرده گان در نجات انسان از اهمیت فوق العاده یی بر خوردار است. بدون قیام عیسی مسیح از مرده گان، تولد تازه یی وجود نمی داشت
در رسالۀ اول قرنتیان پولس رسول می فرماید: و اگر مسیح زنده نشده باشد، هم بشارت ما بی فایده است و هم ایمان شما ( اول قرنتیان14:15).
اینک توجه شما خواندۀ عزیز را به دلايل اثبات قيام عيسي مسيح جلب مینمایم:
عيسي مسيح خود مرگ و قيام خود را پيشگويي كرده بود و اين واقعه همانطور كه او گفته بود عملي شد. انجيل (لوقا 18: 31-33)
قبر خالي او دلیل و برهان قوی است بر قیام عیسی مسیح . دركلام خدا نوشته شده است كه پس از مدفون شدن عيسي مسيح، قبر او را با سنگ پوشانده و مُهر کرده بودند و سربازان رومي از قبر او محافظت مي كردند. مرقس ٤٦:١٥(
عيسي مسيح پس از قيام از مرگ، خود را به شاگردان و دیگر اشخاص که او را مي شناختند آشكار ساخت.
عيسي مسيح ثابت نمود که كه او جسما از مردگان بر خاسته او با شاگردانش غذا خورد و آنها او را لمس كردند. (لوقا 24: 36-43)
تاسيس كليسا دليل ديگري است مبني بر قيام عيسي مسيح از مرگ. چند هفته بعد از قيام عيسي مسيح، پطرس رسول در روز پنطيكاست موعظه كرد و كليساي مسيح تأسيس گرديد. (اعمال 2: 14-36)
تغيير عمیق در پيروان وشاگردان او دليل ديگري است بر قيام عيسي مسيح پس از مرگ. شاگردان قبل از مصلوب شدن عيسي مسیح او را ترك كردند، بعد از مرگش نا اميد شدند و ترسيدند. شاگردان درین فکر نبودند كه مسيح دوباره زنده میشود.
هر کس که به عیسی مسیح، که پس ازمرگ زنده شد ايمان بیاورد، قلبش ازگناه پاک می شود، روح خدا در وجودش زندگی میکند و زندگی جاويد و نو را نصیب میشود. رستگاری يا نجات، هديۀ بی نظير خدا است که در اثر قیام عسیی مسیح ، انسان بدست می آورد تنها چیزی که ما باید انجام بدهیم این است که به عیسی مسیح ايمان بیاوریم و او این زندگی نو را به ما عطا می کند. يقيناً خدا مايل است که همۀ آدميان هديه رستگاری يا نجات را دريافت نمايند. اما اين هديه وقتی به انسان داده می شود که شخصاً آنرا از عیسی مسیح زنده درخواست کند.
عيسی مسيح خداوند، حاظر است به شما حيات جديد و ابدی را ببخشد. اگر این را قبول داشته باشید، لازم است که از گناه توبه کرده و به عيسی مسيح خداوند ايمان آوريد و حیات جاویدانی و نجات را نصیب شوید.

راه مقابله با طمع


راه مقابله با طمع ساده و در عین حال مشکل است. تنها راه مداوای طمع عبارت است از قناعت، سخت کوشی، و سخاوت. راه مقابله با طمع این است که اولویتهای مالی خود را با اولویتهای ملکوت خدا همراه و همسو کنیم. عیسی مسیح میفرماید: «اول ملکوت خدا و عدالت او را بطلبید». دوای ضد طمع، سخاوت است. من با مسیحیان زیاد مواجه شده‌ام که با غیرت و جدیت در پی بعضی عطایای روحانی هستند. مثلاً از خدا تقاضا می‌کنند که عطای نبوت یا زبانها و یا شفا دادن را به آنها بدهد. باید گفت که سخاوت هم یک عطیۀ روحانی است که باید آنرا با غیرت طلب کنید. کلام خدا به ما می‌گوید که طمع ریشۀ همۀ بدیهاست . راه از بین بردن ریشۀ طمع در زندگیتان، قناعت، سخت‌کوشی و سخاوت است.
شاید شما از آن افرادی باشید که می‌گویند، اگر پولدارتر شوم بیشتر به دیگران کمک خواهم کرد و با دارایی خودم به ملکوت خدا خدمت و کمک خواهم کرد.
پس رویۀ قلبی یک مسیحی با پول و ثروت باید چگونه باشد؟ پیش از هر چیز باید این را دانست که همه چیز از آن خداوند است و او می‌دهد و بازپس می‌گیرد. این حقیقت یعنی مالکیت مطلق خدا بر همه چیز، باید سنگ بستر تفکر مسیحی ما راجع به پول و مال و قدرت باشد. دارایی و ثروت هدایای خدا می‌باشند و از آنکه بیشتر دارد، بیشتر هم پرسان خواهد شد.
کلام خدا بارها به ما توصیه کرده است که در امور مالی هوشمند باشیم. خود را در زیر بار قرض گرفتار نکنیم. ولی بر اساس تعلیم کتاب مقدس، یک نفر مسیحی باید به دو دلیل سخت کار کند. اول اینکه بار دوش دیگران نباشد. مفت خوری و بار دوش دیگران بودن در مسیحیت جایی ندارد. پولس رسول به کلیسای تسالونیکی چنین اعلام کرد: «نان هیچ کس را مفت نخوردیم بلکه به محنت و مشقت شبابه روز به کار مشغول بودیم تا بر احدی از شما بار ننهیم.» (بر اساس دوم تسالونیکیان فصل ۳ آیات ۷ تا ۱۲) پس نتیجه این است که «اگر کسی خواهد کار نکند، خوراک هم نخورد». و دومین رویۀ قلبی یک مسیحی نسبت به پول باید این باشد که سخت کوشش کند تا با حاصل تلاش خود بتواند نیازمندی را یاری دهد. (بر اساس افسسیان فصل ۴ آیۀ ۲۸).

روح القدس

روز پنطیکاست یا نزول روح القدس توسط میلیون ها پیرو مسیح در سراسر جهان جشن گرفته میشود. سوال پیدا می شود چرا، ما مسیحیان روز پنطیکاست را  جشن می گیریم؟l

ما در روز پنطیکاست به یاد لحظه های میشویم  که روح القدس به زمین آمد: بعد از عید پاک، شاگردان با هم در یک خانه بزرگ در اورشلیم جمع شده بودند که ناگهان صدایی از آسمان شنیده شد. صدای مثل باد و طوفان که تمام خانه را پر نمود. شاگردان به روح القدس پر شدن و قدرت و نیرو عظیم را در درون خود احساس کردند. پطرس را بیاد بیاورید، که در عید پاک عیسی مسیح را انکار کرده بود. اما حالا او مقابل جمعیت در اورشلیم ایستاد و با قاطعیت در مورد عیسی مسیح صحبت کرد. صحبت وی چنان قانع کننده بود که در همان روز، ٣٠٠٠ نفر توبه کردند و به عیسی سیح ‌ایمان‌آورده تعمید گرفتند.
در آن روز  پطرس ناگهان تغییر کرد و به یک مرد نو تبدیل شد. روح القدس به حیث ماشین قوی بنا کننده در داخل وجود او شروع به فعالیت کرد.
«کسانی که به وسیلۀ روح خدا هدایت می شوند، فرزندان خدا هستند.» ما می دانیم که در یک موتر یک ماشین نصب است. این ماشین، موتر را  نه تنها در جاده هموار بلکه در راه پر از خم و پیچ نیز حرکت میدهد. به این ترتیب روح القدس به مانند  یک ماشین قدرتمند است  در پیروان مسیح کار میکند. اگر یک پیرو مسیح از روح القدس پر نباشد پس برای او دشوار خواهد بود  که به نام عیسی مسیح شهادت بدهد. اگر شما در داخل خود  نیاز به یک ماشین  قدرتمند دارید، به شهادت پطرس دقت کنید.  او می گوید: «ما شاهدان این امور هستیم یعنی روح القدس که خدا به مُطیعان خود بخشیده است ».( اعمال رسولان ٣٢:٥ )
اگر می‌خواهیم بدانیم که از روح‌القدس پر هستیم یا نه، باید به زندگی خود نگاه کنیم. کسی از روح‌القدس پر است که زندگی‌اش در اطاعت از خدا سپری می شود و زندگی جسورانه و پیروزمندانه بر گناه داشته باشد.  پس شما اگر به روح القدس پر شده باشید، حتی اگر شما در حرکت های زندگی تان به سراشیبی مواجه می شوید، توسط ماشین قدرتمند روح القدس، موتر زندگی شما می تواند به قله های بالا برود. به این ترتیب شما می توانید بدون توقف در زندگی ایمانی تان پیشرفت کنید.
واقعۀ روز پنطیکاست‌، به پطرس ‌و سایر رسولان ‌فرصت‌ داد تا برای نخستین‌ بار، پیام ‌نجات ‌بخش‌ مسیح‌ را به ‌گوش‌ یهودیان‌ برسانند، یهودیانی که‌ از نقاط‌ مختلف ‌جهان ‌آن‌ روزگار در اورشلیم ‌بسر میبردند.
روح القدس می خواهد با ما از طریق کلام خدا صحبت نماید. هنگامی که عیسی خداوند با شاگردان خود  خدا حافظی می نمود به آنها گفت: او به  پدر دعا  میکند که روح القدس را برای تان بفرستد. ” این چیزها را وقتی هنوز با شما هستم می گویم، اما پشتیبان شما یعنی روح القدس که پدر به نام من خواهد فرستاد همه چیز را به شما تعلیم خواهد داد و آنچه را به شما گفته ام به یاد شما خواهد آورد.“ ( انجیل یوحنا ٢٥:١٤)
شاگردان از روح القدس پر شدن زیرا آنها نیاز به یادآوری آن چیز ها را داشتند  که  عیسی مسیح زمانیکه در روی زمین زندگی می کرد به آنها گفته بود.دقیقا به همان شیوه، روح القدس امروز از طریق کتاب مقدس که کلام خدا است با ما صحبت می کند. بنابراین یک‌ پیرو مسیح باید مرتب‌ کلام‌خدا را بخواند. اما برای درک‌ عمیق ‌آن ‌باید حتماً  از روح‌القدس‌ کمک بخواهد.
روح القدس به ما کمک می کند تا آنچه می خوانیم درک نماییم، بعد از آن، در بسیاری از شرایط،روح القدس به ما می آموزد که به مثابۀ ‌پیرو مسیح  چگونه یک زندگی مقدس‌داشته باشیم.
به این باید توجه داشت که ‌برکات‌ روح‌القدس ‌و کار او در زندگی پیروان‌مسیح ، صرف مربوط‌ به ‌قرن ‌اول ‌و مسیحیان‌ اولیه‌ نیست. روح القدس امروز ‌نیز در قلب‌ پیروان مسیح‌ کار میکند تا آنها را به‌ شباهت ‌مسیح ‌تبدیل نموده  و ارادۀ نیک خدا را در زندگی آنها‌تحقق‌بخشد.

روزه

روزه در لغت به معنی امساک و خوداری از خوردن غذا و سایر اعمالی بد و شیطانی است. بلی، وقتی روزه میگیریم، خدا از ما نمی خواهد که صرف دهن خود را بسته نمایم و خود گرسنه را نگهداریم.
روزه که خدا از همۀ ما و شما میخواهد ، چی قسم روزه است و چی باید بکنیم.
در این زمینه در کتاب مقدس بسیار واضح گفته شده است. در کتاب اشیعای نبی در فصل پنجاه و هشتم چقدر زیبا و شیرین بیان شده که چنین میگوید:» مردم از خداوند میپرسند:» چرا وقتی که روزه داشتیم، ندیدی و چرا هنگامیکه از گرسنگی رنج میبردیم،متوجه نشدی؟ خداوند جواب میدهد:» درست است لاکن شما وقتی روزه میگیرید، فقط در فکر مفاد خود هستید و به گارگران تان ظلم میکنید. هنگامیکه روزه دار هستید، باهم جنگ و دعوا میکنید و یکدیگر را با مشت میرنید. این نوع روزه نزد من قابل قبول نیست. وقتی روزه میگیرید، ریاضت میکشید، سرتان را مثل نیَ خَم میکنید و بر نمد و خاکستر دراز میکشید. آیا این را روزه میخوانید و فکر میکنید که من آنرا می پذیرم؟
روزه ای را که من می پسندم انیست: زنجیر ها ظلم را بگشاید، یوغ بی عدالتی را بشکنید و مظلومان را آزاد کنید. غذای تان را با گرسنگان تقسیم کنید. دروازۀ خانۀ تان را بروی مردم مسکین و بی خانه باز گذارید. به برهنگان لباس بدهید و از خویشاوندان تان خود را پنهان نکنید. آنگاه نور سخاوت تان مثل سپیده دم میتابد و دردهای تان فوری مداوا میشوند. من همیشه با شما میباشم و جلال من شما را از هر جانب محافظت میکند. هر گاهی که دعا کنید، من آنرا اجابت میکنم و  وقتی که از من کمک بخواهید، من به یاری تان میشتابم.
اگر یوغ ظلم و ستم، اشاره کردن به انگشت و تهمت ناحق را از میان خود دور کنید، اگر به گرسنگان غذا بدهید و احتیاجات نیازمندان را فراهم نمایید،آنگاه نور تان در تاریکی مدرخشد و تاریکی اطراف تان مثل آفتاب ظهر روشن میشود. من همیشه راهنمای شما میباشم و با نعمت های خود شما را سیر میسازم و نیرومند نگاه میدارم. مثل باغی سیراب میشوید و به چشمه ای مبدل میگردید که آبش هرگز خشک نمیشود.»
عیسی مسیح در مورد روزه و روزه داران در انجیل متی چنین میفرماید:» وقتی روزه میگیرید مانند منافقان، خود را افسرده نشان ندهید. آنها چهره های خود را تغییر میدهند تا روزه دار بودن خود را به رُخ دیگران بکشند. بیقین بدانید که آنها اجر خود را یافته اند! اما تو وقتی روزه میگیری، سرت را چرب کن و صورت خود را بشوی تا مردم از روزۀ تو با خبر نشوند، بلکه فقط پدر تو که در نهان است آن را بداند و پدری ک هیچ چیر از نظر او پنهان نیست اجر تو را خواهد داد.»
وقتی که ما به این فرموده عیسی مسیح درمورد روزه و دیندارن دقت میکنیم، به این پی میبریم که عیسی مسیح دو قسم روزه و دیندارن را دراین آیات به مقایسه گرفته است. یکی روزه و دیندارن فریسی و دیگری روزه و دیندارن واقعی و اصلی. اولی مبتنی بر خود نمایی، فخرفروشی تظاهر و پاداش از طرف انسان است و دومی مبتنی بر فروتنی، پیروی از کلام خدا و پاداش از طرف خدا.
روزه  که خدا از ما میخواهد این است  که از گناه های خود توبه کنیم. مال مردم را نخوریم، خون مردم نریزانیم. برای مردم و وطن خود صادق و وفادار باشیم. حرام را  از حلال تفکیک کنیم.  خود را  انکار کنیم، شکسته نفسی را پیشه کنیم، فروتن باشیم و قلب ما واقعأ بری خدا بطپد. این است روزه واقعی که خدا از هر کدام ما و شما میخواهد .
غذا و خوراک، یکی از اساسی‌ترین نیازهای بدن انسان است و طمع یکی از اساسی‌ترین گناهان. لذا «تسلط بر نفس» بدون تسلط بر بدن و انظباط آن بی ‌معناست. زمانیکه میخواهیم که روزه بگیریم، اول باید با لا نفس سر کش خود حاکمیت و تسلط پیدا کنیم. بدون تسلط بر نفس، روزه ما مثل ای است که ما رژیم میکیریم تا لاغر شویم.  پس برای اینکه برای روزه گرفتن آماده شویم، اول فروتنی را یاد بگیریم و از تظاهر و فریبکاری دوری بجوییم.

به بهانه صعودی عیسی مسیح به آسمان

عیسی مسیح کیست
وقتی عیسی به نواحی اطراف قیصریه فیلیپس رسید از شاگردان خود پرسید: « بنظر مردم پسر انسان کیست؟» آنها جواب دادند:« بعضی ها می گویند یحیای تعمید دهنده است و عده ای می گویند: الیاس یا ارمیا و یا یکی از انبیاء است.»عیسی پرسید: « شما مرا کی می دانید؟»  ( متی فصل ۱۶ آیات ١٣-١٦)
پرسش عیسی در انجیل، نه تنها به شاگردانش بودند بلکه این سوال عیسی مسیح متوجه هر یک از ما انسانها می‌باشد.  عیسی از من و شما، در واقع دو سوال ساده ولی در عین حال بسیار مهمی را می‌پرسد.  او می‌پرسد، مردم مرا که می‌دانند؟  شما مرا که می‌دانید؟ هر یک از ما و شما بالطبع پاسخی برای پرسش اول داریم.  بعضی عیسی را یک شخصیت تاریخی مرموز میدانند که شاگردان او چنان چهرۀ واقعی‌اش را دستخوش تغییر ساخته است که شناختن چهرۀ واقعی عیسی تاریخی امری محال و یا بسیار مشکل خواهد بود.  این دسته از افراد می‌گویند که عیسی در دوره‌ای از تاریخ اسرائیل آمد و رفت و پیروانش از او شخصیتی اسطوره‌ای ساختند.
برای دستۀ دیگر، شخصیت عیسی در دامنۀ گستردۀ از باورهای مختلف جا می‌گیرد: عده‌ای او را یک مرد مذهبی خوب قلمداد می‌کنند و عده‌ای دیگر او را یک فرد مذهبی معتصب می‌نامند، و باز عدۀ دیگری او را یک معلم و واعظ بزرگ مذهبی و معلم اخلاق می‌دانند. دسته‌ای دیگر، عیسی را به عنوان پیامبری مهم برسمیت می‌شناسند که دوره‌اش به پایان رسیده است.  و بالاخره، مسیحیان جهان، او را مسیح (یعنی کسی که از جانب خدا به جهت ماموریت خاصی مسح شده است) و پسر خدای زنده می‌شناسند.
در متنی که خواندیم، زمانی که عیسی از شاگردانش پرسید «مردم مرا که می‌دانند؟»، پاسخ شاگردانش نیز همین چیزها بود.  بعضی می‌گویند تو پیغمبری و بعضی می‌گویند تو یک مذهبی مثل یحیی هستی که در نهایت سرش را به باد داد و غیره.  ولی متعاقب آن پاسخ، عیسی پرسشی دیگر مطرح می‌کند که جان کلام میباشد.  شما مرا که میدانید؟  به عقیدۀ شما عیسی کیست؟
دوست عزیز، پرسش عیسی امروز از من و شما این است.  عیسی برای شما کیست؟  آیا او کسی است که باید درباره‌اش چیزی آموخت؟  تقریباً تمام پوهنتون مغرب زمین، دانشکدۀ علوم دینی دارند و علوم مذهبی را تدریس می‌کنند.  علتش این است که آنها معتقند که لازم است دربارۀ عیسی و نیرویی که تمدن مغرب زمین را شکل داد و هنوز هم شکل می دهد، مطالعه و تحقیق کرد.
یا شاید از نظر شما عیسی کسی است که نباید طرفش رفت؟  شاید لازم باشد که او را شناخت؟  یا اینکه از نظر شما عیسی کسی است که باید از وی پیروی‌ کرد؟  در پاسخ این پرسش که «شما مرا که می‌دانید، پطرس پاسخ داد: تو مسیح هستی.  تو کسی هستی که خدا به جهت منظور خاصی او را مسح نموده و پادشاه و سرور ساخته است. پطرس به نمایندگی از جانب شاگردان اعلام کرد که عیسی، مسیح و نجات دهندۀ جهان، حاکم واقعی اسرائیل، و پاسخ خدا به عمیق‌ترین پرسش بشریت می‌باشد.
انجیل متی به ما می‌گوید که «نام او (عیسی) تا عمانوئیل خواهند خواند که تفسیرش این است، خدا با ما» (متی فصل ۱ آیۀ ۲۳).  انجیل مرقس با این کلمات شروع می‌شوند: «ابتدای انجیل عیسی مسیح، پسر خدا» (مرقس ۱:۱).  در انجیل لوقا می‌خوانیم که فرشتۀ خدا به مریم ظاهر شده به او گفت: «ای مریم ترسان مباش زیرا که نزد خدا نعمت یافته‌ای و اینک حامله شده، پسری خواهی زایید و او را عیسی خواهی نامید.  او بزرگ خواهد بود و به پسر حضرت اعلی مسمی شود» (لوقا ۱ آیات ۳۰ تا ۳۲).  و بالاخره این کلمات آغازگر انجیل یوحنا می‌باشند: «در ابتدا کلمه بود و کلمه نزد خدا بود و کلمه خدا بود. . . . و کلمه جسم گردید و میان ما ساکن شد، پر از فیض و راستی و جلال او را دیدیم، جلالی شایستۀ پسر یگانۀ پدر»
یوحنای رسول در بارۀ کلمه هفت موضوع  را برای ما بیان میدارد.
اول: «در ازل کلام بود» در این آیه ما ازلی بودن کلمه را به روشنی می بینیم. کلمه آغازی نداشته و پیش از اینکه موجودات دیگه خلق شوند، او وجود داشت.
دوم: «کلمه با خدا بود.» در این آیه ما شخصیت کلمه را می بینیم. کلمه قدرتی دارد که اهداف خدا را عملی می سازد. برعلاوه یک شخصیت مستقل است که ارتباط او با خدا ابدی و ازلی است که در کار های خدا فعالانه و عملاً شرکت دارد.
سوم: «کلمه خود خدا بود.» در این جا الوهیت کلمه دیده می شود. اگرچه او شخصاً از پدر مستقل است، اما مخلوق نیست و دارای الوهیت است. با وجودیکه در الوهیت وحدت وجود دارد، فرق های شخیصتی در کار های که از آنها به ظهور می رسد در آنها دیده می شود.
چهارم: «همه چیز بوسیلۀ او هستی یافت.» در این جا می بینیم که کلمه خلق می کند. او ارادۀ خدا را بری خلق کردن از ابتدا تا انتها عملی نمود. این هم نشان می دهد که این کلمه مخلوق نیست بلکه خالق است.
پنجم:  اینکه «زندگی از او بوجود آمد.» در این جا می بینیم که کلمه زندگی بخش است. این از کلمه و توسط کلمه است که در تمام مخلوقات زندگی وجود دارد.
ششم: «آن زندگی نور آدمیان بود.»، نور آدمیان یعنی آگاهی انسان از موجودیت خالقش است. همان طوریکه کلمه به مخلوقات زندگی را می بخشد، نور را  هم می بخشد، از این سبب است که انسان ها در این دنیایی که خدا خلق کرده زندگی میکنند، یک نوع آگاهی از وجود خدا را دارند. مخلوقات نه تنها مدیون کلمه به سبب زندگی شان هستند، بلکه مدیون داشتند این آگاهی هم هستند.
هفتم: « پس کلام جسم گشته بشکل انسان در میان ما جای گرفت.» در این جا می بینیم که این کلمه با این خصوصیات مجسم می شود. او طفلی که در بیت الحم دریک آخور به دنیا آمد، به غیر از این کلمه چیزی دیگرنبود.(انجیل یوحنا فصل ۱ آیات ۱ و ۱۴). اکنون اجازه بدهید که همان پرسش عیسی را از شما دوستان عزیزم بپرسم.  برای شما عیسی چه کسی است؟