صلیب مسیح

   صلیب عبارت از  عمل خدا در مسیح است که توسط آن جهان را با خود مصالحه داد و این امکان را برای ما بوجود آورد تا از تقصیر، مجازات، قدرت، حضور و اقتدار گناه آزاد شویم و صاحب حیات جاودان شویم.
به وسیله مرگ عیسی مسیح بر روی صلیب، گناهان ایمانداران بخشیده میگردد ایشان از بندگی گناهان خود آزاد میشوند. عیسی مسیح با مرگ خود برصلیب، زندگی تازه را به ما به ارمغان میاورد.
خون مسیح در بالای صلیب قدرت پاک سازی درون و مقدس سازی وجدان ما را دارا می‌باشد. مسیح وجدان مقصر و بیمار ما را پاک می نماید و شفا می‌دهد و با بخشش گناهان ما، ما را برای خدمت خدا آماده می‌سازد.
انسانیت کهنۀ ما با عیسی مسیح در بالای صلیب مصلوب شد. بلی، عیسی مسیح مصلوب شد، یعنی اینکه او بدار صلیب کشیده شده و آنقدر بالای صلیب ماند تا جان بداد. پولس رسول عیسی مسیح میفرماید: این را میدانیم که آن آدمی که در پیش بودیم با مسیح بر روی صلیب او کشته شد، تا نفس گناهکار نابود گردد و دیگر بردگان گناه نباشیم
لذا وقتی که پولس می‌گوید: انسانیت کهنۀ ما با او مصلوب شد، منظورش اینست که طبیعت کهنۀ ما مُرده است یعنی که حاکمیت گناه در جلجتا به پایان رسید، جایی که حکومتی نوین سلطنت آغاز نمود. خدا به حکومت پیشین پایان داد و سلطنت جدید خود را آغاز کرد و آن را به ‌‌واسطۀ قدرت قیام خود ادامه می‌‌دهد.
به صورت خلاصه صلیب را میتوان انجیل نجات دانست زیرا که عیسی مسیح برای گناهان ما جان داد. صلیب عامل آشتی خدا با بشرست (دوم قرنتیان ۵:‏۱۹). ایدۀ برقراری صلح و آشتی‌ای که تمام کائنات را در بر می‌گیرد. زیرا مسیح صلح و سلامتی ما است و این دو یعنی یهود و غیر یهود را با هم یکی ساخته است. او با بدن جسمانی خود دیواری که آنها را از هم جدا میکرد و دشمنان یکدیگر می ساخت در هم شکست  صلیب دیوارهای جدایی نژادی و فرهنگی را از میان بر می‌دارد (افسسیان ۲:‏۱۴-‏‏‏۱۶). صلیب همچنین سمبل اتحاد ما با مسیح است (دوم قرنتیان ۵:‏۱۴)، اتحادی که همۀ ابعاد زندگی ما را در بر می‌گیرد. صلیب برای مؤمنان به مسیح طریق زندگی است.

Advertisements
نوشته‌شده در 36

هر روز تان نوروز
نوروز تان پیروز
دنیا را برای تان
شاد شاد
شادی را برای تان
دنیا دنیا
تمنا می نماییم

دو باره بهار

عکس

     چه زیباست که شاهد فرارسیدن بهاری دیگر باشیم. باز طبیعت نو میشود و همه چیز بوی تازگی میگیرد. اما افسوس که باطن انسان‌ها تغییر نمیکند و فجایع بشری همچنان ادامه مییابد. کاش دل انسان‌ها نیز با ایمان به مسیح زنده و نو میشد.
خدا وعده‌ای بسیار دلگرم‌کننده به ايماندارانِ واقعی مسیحی داده، میفرماید: ” او هر اشکی را از چشمان آنها پاک خواهد کرد. دیگر از مرگ و غم و گریه و درد و رنج اثری نخواهد بود، زیرا چیزهای کهنه درگذشته است.“   (مکاشفه ۲۱: ‏۴)

بهار

    چه زیباست که شاهد فرارسیدن بهاری دیگر باشیم. باز طبیعت نو مینشود و همه چیز بوی تازگی میگیرد. اما افسوس که باطن انسان‌ ها تغییر نمیکنند و فجایع بشری همچنان ادامه مییابد. کاش دل انسان ‌ها نیز با ایمان به مسیح زنده و نو میشد. اما خدا وعده ای بسیار دلگرم‌ کننده به ايماندارانِ واقعی مسیحی داده، میفرماید:«  او هر اشکی را از چشمان آنها پاک خواهد کرد. دیگر از مرگ و غم و گریه و درد و رنج اثری نخواهد بود، زیرا چیزهای کهنه درگذشته است.»
( مکاشفه ۲۱: ‏۴ ).  بهار، رمزی از عطر پاک خداست. بهار هدیه خداوند برای روح و جان ماست. هدیه ای که با خود، شور و شوق عاشقانه به همراه دارد. بهار هدیه خداوند برای انسان سرگردان است تا از شور و شکفتگی آن، راهی به سوی زندگی نو و نجات دهنده بشریت بیابد. بهار برای انسان سر گردان و غرق در گناه ، آغاز سفر است، سفری به سوی منجی عالم عیسی مسیح.
باز کن پنجره را و ببین گل شگفته است. خاک جان یافته است. دل تو چرا سنگ شده؟ چرا آواز عیسی مسیح را نمی شنوی که به ما میگوید : «ای تمامی زحمتکشان و گرانباران نزد من بیایید و من به شما آرامی خواهم داد. یوغ مرا بر خود گیرد و از من تعلیم یابید، زیرا من نرمدل و فروتن هستم و جانهای شما آرامی خواهد یافت، زیرا یوغ من خفیف و بار من سبک است.»( متی 11: 28- 30 ). باز کن پنجره ها را و بهاران را باور کن .باور کن به گفته های عیسی مسیح .
آیا هیچ فکر کرده‌ای که این درخت که به برکت بهار شکوفا شده‌، این نشانه قدرت خدا است که با تو سخن میگوید،  بلی با تو. به تو میگوید:“ قوی باش‌، تحمل کن چرا که خداوند با روح القدسش و با نفس مسیحایش ترا شکوفا خواهد کرد. پس اعتماد کن در هر بیابانی که هستی بدان شکوفایی بهاری در انتظارت نشسته‌ است“

     بهار جشن جهان آفرینش و روز شادمانی آسمان و آفتاب است. جشن شکفتن ها و شور تولد دوباره است. نسیم دلنواز بهاری، دست ما را می گیرد و به دل طبیعت می برد: گرم از عطر و لبخند، روشن از آفتاب، زیبا از هنرمندی باد و باران، آراسته با شکوفه، جوانه و معطر از بوی سبزه های باران خورده  که روح و روان ما را شاداب میگرداند.
بهار و سر سبزی و طراوت  جاودانی در عیسی مسیح است، او برای کفاره گناهان تو به روی زمین آمد. برای تو مرد و برای تو از مرگ قیام کرد. او درین  بهار خجسته اینجاست با صدای رسا و قامتی جلال یافته  به تو میگوید: «سلام بر شما باد»

مسیح الگوی زندگی ما

   عيسي مسيح هميشه به مردم درس ميداد، درسهاى مختلف، در جاهاى مختلف.  عیسی مسیح يك روز در سر كوه رفت و در آنجا درس زندگی را به مردم داد.  که این موعظه یکی از جذاب ترین بخش های کتاب مقدس برای من در انجیل متی است. خطابه ای زیبا، هیجان انگیز و امید.  اغراق نیست اگر آنرا مهم ترین سخنرانی تاریخ بدانیم چرا که بسیاری از آموزه های اصلی مسیحیت و در حقیقت پیام ها و وعدا های خداوند در آن سخنان است. عیسی مسیح درین درس سياری از مقرارات زندگی جدید را تشریح نمود. عیسی مسیح معیار های را بری پیروان خود مطرح نمود که در زندگی نو  آنها اهمیت زیاد داشت. عیسی مسیح فرمود: « خشمگین شدن و قتل نمودن یک چیز است. او درین موعظه گفت: اگر مردی با چشم شهوت به زنی بنگرد، همان‌دم در دل خود با او زنا کرده است» . او به آواز بلند به یاران خود گفت: « دشمنان خود را محبت نمایید و برای آنان که به شما آزار می‌رسانند، دعای خیر کنید» . او پیروان  خود را  از انتقام گرفتن منع کرد و برای شان گفت که: «  ظاهر و باطن شان یکی باشد.»
آیا برای ما افغان ها این آسان خواهد بود که بعد از این جنگ ها، دشمن خود را ببخشیم و  او را محبت نماییم و از حق خویش بگذریم  و به خشم خود غلبه پبدا کنیم؟ و به خویش مسلط شویم ؟
بلی هموطن های عزیز، ما پیروان مسیح افغان هم نمونه زندگی خود را  از عیسی مسیح میگیریم. او با هیچ کس دشمنی نه کرد و دشمنان  خود را بخشید.  ما هم باید اینطور رفتار نماییم. خدا را شکر که ما پیروان مسیح افغان تولد نو را  تجربه کردیم پس میتوانیم که این معیار ها را در زندگی خود عملی نماییم.